Dinsdag 25 mei 2010 op Canvas. Bekijk een fragment!
De laatste der Flandriens waste zijn borst ’s morgens niet met ijswater, dronk wijselijk geen stout met een rauw ei en at zelden pekelharing op nuchtere maag. Zijn kracht haalde hij uit andere sterkhouders, en één daarvan was hutsepot met varkenspoten, -oren en -staart.
Voor Ijzeren Briek kan Jeroen alleen genoegen nemen met het beste varkensvlees - Duke of Berkshire - bereid op de meest authentieke manier: gepekeld. En zo’n verloren gewaande tradities kunnen zich nog steeds meten met de hedendaagse keuken.
West-Vlaamse boerenkost, ter ere van een West-Vlaamse boerenzoon, geserveerd op de enige plek een Flandrien waardig: bovenop de muur van Geraardsbergen, tijdens de Ronde van Vlaanderen. Michel Wuyts kwam en at, en zei dat het goed was.
|
|
|
|
|
|
|
2 reacties ↓
1 Werner - 26 Mei 2010 om 10:42
Hier word ik, als slagerszoon, lyrisch van. Zo mooi, zo lekker.
2 raoul lenders - 25 Mei 2010 om 20:53
Diene coureur was blijkbaar echt ne boer ja. Middeleeuws, walgelijk voedsel. Traditie misschien destijds en nog altijd voor sommige hedendaagse cholesterolkoppen. Maar het is ook traditie dat tradities veranderden. Tijd is bovendien oneindig en de (morele) ontwikkeling van de mensen ook. Vul zelf maar aan…
Reageer!