Dinsdag 4 november 2008 op Canvas. Bekijk een fragment!

De laatste der Flandriens waste zijn borst ’s morgens niet met ijswater, dronk wijselijk geen stout met een rauw ei en at zelden pekelharing op nuchtere maag. Zijn kracht haalde hij uit andere sterkhouders, en één daarvan was hutsepot met varkenspoten, -oren en -staart.

Voor Ijzeren Briek kan Jeroen alleen genoegen nemen met het beste varkensvlees - Duke of Berkshire - bereid op de meest authentieke manier: gepekeld. En zo’n verloren gewaande tradities kunnen zich nog steeds meten met de hedendaagse keuken.

West-Vlaamse boerenkost, ter ere van een West-Vlaamse boerenzoon, geserveerd op de enige plek een Flandrien waardig: bovenop de muur van Geraardsbergen, tijdens de Ronde van Vlaanderen. Michel Wuyts kwam en at, en zei dat het goed was.

print of download dit recept
vragen bij dit recept? stel ze hier

Hutsepot

Ingrediënten (voor 12 tot 15 personen):
1 varkensstaart
1 kg spiering
2 varkenspoten
1 hammetje of schenkel
1 kg spek
2 varkenswangen
2 varkensoren
2 varkensworsten

Voor de bouillon:
1 bol look
3 uien
2 takjes tijm
2 blaadjes laurier
eventueel een kruidnagel
2 eetlepels reuzel

Voor de groenten:
1/2 bloemkool
2 preistengels
6 raapjes
5 wortelen
6 grote polderaardappelen
2 blaadjes laurier
2 takjes tijm
2 eetlepels reuzel

Bereiding:
Pekel de stukken vlees met nitrietpekelzout door ze overvloedig in te wrijven met het zout.
Leg ze in een pot (inox) en bestrooi rijkelijk met het zout. [lees meer… →]

Albéric (Briek) Schotte, bijnaam IJzeren Briek (Kanegem, 7 september 1919 - Kortrijk, 4 april 2004) was een Belgisch wielrenner en ploegleider. Hij won in zijn lange carrière tweemaal de Ronde van Vlaanderen (1942 en 1948) waaraan hij twintig maal deelnam, en werd twee keer wereldkampioen (1948 en 1950). Hij nam ook viermaal deel aan de Ronde van Frankrijk (1947 tot 1950), waarin hij in 1948 tweede eindigde achter Gino Bartali. [lees meer… →]

We leefden van onze eigen oogst en van wat we verkochten aan melk, boter, eieren. We aten voornamelijk varkensvlees. Dat was nog de tijd toen van een zwijn alles werd opgegeten. Poten en oren incluis. Stamppot met varkenspoten, jaja, ik weet het nog goed.

Omdat ik zogezegd de laatste van de Flandriens was, denken de mensen dat ik vroeger mijn borst ’s morgens waste met ijswater, dat ik iedere morgen op mijn nuchtere maag een pekelharing at, dat ik geregeld een stout dronk met een rauw ei erin,… Als iemand mij dergelijke verhalen voor waar vertelt, spreek ik dat meestal niet tegen. Hoogstens antwoord ik dan dat er zoveel wordt vertelt…

Meer lezen over Briek Schotte

‘Briek Schotte, de laatste der Flandriens’ van Rik Vanwalleghem en Bo Decramer
‘Den Ouden Disch, speurtocht doorheen de oude Vlaamse keuken’ van Cyriel Dael en Miek Decleir
‘Wielercafés in Vlaanderen’ van Walter Rotiers

‘Briek Schotte’ door Willie Verhegghe

Een brok Vlaams geweld dat in de Ronde
moeilijk te temmen is: dat is Briek.
De tubes rond borst en nek gedraaid,
de drinkbus geblutst, het hoofd gedeukt.

Als een stier –een stormram van vlees-
nooit buigen voor de overmacht
van wind en kou en regen. Of voor de kracht
van tegenstrevers die hem als duivels
op de hielen en de wielen zitten

Nu rust hij in de pluchen zetels van hoge leeftijd en heroische herinnering.
In gedachten zijn handen om het stuur,
de oude scherpe kop mooi rechtop.
En elke dag fietsen. Als kermis voor de benen.

De meeste van onze bewaarmethoden zijn erop gericht op de een of andere manier de groei van micro-organismen tegen te gaan. Bacteriën en schimmels gedijen in een lauwwarme omgeving met hoge vochtigheidsgraad en lage zoutconcentratie en er zijn daarom drie hoofdmethoden om dat tegen te gaan: koeling, dehydratatie en zouten. [lees meer… →]